کی ہو گیا کملی اکھیاں نُوں کیوں چَھم چَھم بارش لائی ہوئی اے

تیرے عِشق اندر میرے محبُوبا اسی چھوڑی سب خدائی ہوئی اے

کدی پا پھیرا میری جھوک اندر تیری راہ تے اکھیاں لائیاں نے
نِت روندیاں رات لنگھاواں میں،جِند درداں دی ترسائی ہوئی اے

تیری یاد دی محفل سجدی اے،دِل نِت دھمالاں پاندا اے
میرا انگ انگ نچدا وِچ مستی تیرے درد نے رونق لائی ہوئی اے

اساں بن کے سوالی ہے نَپیا اے شاہِ حُسن تیرا دروازہ
ہُن خالی موڑ نہ یار سجن اسی آس تیرے تے لائی ہوئی اے

نِت ساڑدا عِشق اَوّلڑا اے اَینے ککھ نئیں چھڈیا کُج ساڈا
ساڈا تَن مَن سَڑ کے سُواہ ہویا تیرے عِشق نے اَگ لائی ہوئی اے

اج درداں اَنت مچایا تے تیرے در ول بھجدا میں آیا
بے درد نہ بن دے وَصل سجن ہُن جان لَباں پر آئی ہوئی اے

ساری رات روندیاں لنگھ جاندی اِک پَل وی نہ اَکھ لگدی اے
کیویں اَکھ لاواں میں نیندر وِچ جدوں اَکھ تیرے نال لائی ہوئی اے

سانوں ناگ ہِجر دے ڈنگدے نے ہُن وَصل دا شربت دے مِٹھڑا
کدی ساڈے وَل وی آ ماہی اَسی کُلّی خوب سجائی ہوئی اے

اَسی جوگی ہوئے عِشق اندر سانوں لوکی کملا آکھدے نے
بَس درداں والے جانڑدے نے اَسی کیہڑی دولت پائی ہوئی اے

مُکھ تیرے حبیب نُوں مُٹھیا اے،ساڈا درد لا دوا ہویا
میرے سوہنیا ہِجر فِراق تیرے ایہہ نازک جِند تڑپائی ہوئی اے
Edit

Advertisements